lief dagboek,

Hij begint best leuk te draaien, die geoliede machine die we vorige week aangetrapt hebben. Na inmiddels een aantal weken schrijven en het heen en weer pingpongen van een aantal preproducties zijn we vorige week met z’n vieren het isolement ingedoken. Daar waar we bij het vorige album vooral solistisch op zolderkamertjes aan de slag gingen willen we dit keer meer een bandplaat maken. Vandaar dus 5 dagen gezamenlijk in het ouderlijk huis van Peter doorbrengen. Midi-drumstelleke, gitaartje, bas, synth en gaan. Peter is soms wat chagrijnig, maar ik probeer het steeds minder persoonlijk op te vatten en dat gaat steeds beter. David en Ruud kunnen heel erg in zichzelf kruipen, ik laat ze dan gewoon. Ik voelde me erg goed deze week, soms een dipje, maar dan stond er altijd een van de jongens klaar om me op te beuren.

Het vlot al lekker, 4 nummers beginnen vorm te krijgen, een berg andere nummers hebben we aangeroerd. Waar gaat dat heen? Iets meer dancy, iets meer groovy en iets meer catchy. We zullen in ieder geval niet de britpop van 5 jaar geleden herkauwen, dat beloven we. Soms kan ik m’n muzikale ei niet helemaal kwijt, maar als ik dat wat laat rijpen voelt dat steeds beter.

Tenminste, wat ons betreft. “Krach” is een prachtig album, maar onze vingers jeuken als de ziekte. Sinds een aantal weken zijn we al bezig met schrijven. Dat begint nu dusdanige vormen aan te nemen dat we de eerste week van het nieuwe jaar even full-time aan de slag gaan. Peter’s ouderlijke huis wordt omgetoverd tot een studio waarin wij een week lang de eerste hand leggen aan de fundamenten van de opvolger van ons debuut. Die smaakt naar meer, namelijk.

Kijkje in de keuken? Op 3 t/m 7 Januari gaat tussen 21:00 uur en 22:00 uur de webcam even aan. Kom naar www.derkrach.nl en kijk mee bij de hardwerkende, zweet zwoegende boys (lees: bierzuupende lamzakken).

Zie je daar yo