Een uitstekend ontvangen debuutplaat, veel airplay, een nagenoeg uitverkochte clubtour en spetterende optredens op Eurosonic/Noorderslag, Zwarte Cross, Paaspop en Valkhof affaire: dat het de afgelopen tijd wel lekker ging met de heren van Krach is een understatement. Wie denkt dat de bezwete wifebeaters van de heren nu de kast in worden gehangen heeft het echter mis, want ook in de tweede helft van 2011 gaat de band keihard door. Met een volle agenda en het nieuwe project Krach verKracht, waarbij eigen nummers in een compleet andere dancejas worden gegoten, is Nederland is nog lang niet af van Krach!

Krach bestaat uit vijf jongemannen met een fascinatie voor de meest uiteenlopende stijlen muziek: van dampende rock tot keiharde electro. Een hevig ontvlambare situatie, maar toen een jaar geleden werd besloten de debuutplaat op te nemen, bleek het uitzonderlijk lekker te werken. Vanuit hun zolderkamertjes gingen ze ieder aan de slag, waarbij ze online halve composities en flarden muziek met elkaar uitwisselden. Een zoektocht naar Krachs eigen heilige graal: het spanningsveld tussen een eigen rockgeluid en elektronisch opgewekte beats. In Den Bosch bleek een boot te liggen met in de romp een studio: de ideale atmosfeer om de composities tot in de puntjes uit te werken. Na een half jaar gedwongen op elkaars lip te hebben gezeten, kwam de band weer boven het wateroppervlak met een volledige plaat.

Het geluid van Krach laat zich het beste omschrijven als rauwe rock met een dance-insteek. Vuige gitaarrock met technosynthesizers, blasfemische beats en hijgende hypno-vocalen: alsof Jack White behoorlijk agressief toegetakeld wordt door de heren van Millionaire, terwijl Soulwax met een zweepje in de aanslag toe staat te kijken. Op plaat adembenemend, op het podium een beleving. Een heuse danstsunami wordt opgewekt als Krach optreedt, zeker als ze hun dj-vrienden Die Lui meenemen. Dan wordt het een clash van vurende gitaren en dolle draaitafels: een slagveld waar Braveheart een puntje aan kan zuigen.

De debuut-cd kwam tot stand met productionele steun van Torre Florim (De Staat) en Koen-Willem Toering (Woost). Erik Zwennes (3VOOR12) betoogde zijn steun met de uitspraak: “I’m a believer!” en Niels Aalberts (EHPO) concludeerde: “IJzersterke plaat, al het goede van Queens of The Stone Age, Millionaire, De Staat en Soulwax, verenigt in hard rockende en dansbare songs.”

Ook in de ether heeft de band inmiddels goede vrienden: Eric Corton werd fan en draaide veelvuldig And So I Do A Little Dance in zijn programma’s. Het nummer werd ook geadopteerd in de show MetMichiel.

Genoeg ijzers in het vuur, zo zou je zeggen, maar niet voor Krach. Inmiddels zijn de mannen tussen alle beukende optredens door alweer bezig met een kneiterhard nieuw project: Krach verKracht. En daarin slaan ze de hand aan zichzelf. Live worden tracks van de debuutplaat gegeseld, uitgewoond en compleet verbouwd tot bloedstollende techno-remixen. Tel daarbij nieuw materiaal, medewerking van een aantal muzikale vrienden en de live-reputatie van de heren op en het moge duidelijk zijn dat dit een niet te missen live-set wordt. Meer synths en dus vaker de gitaar op de rug, maar altijd dampend van extase. Een exercitie die zijn weerslag niet kent. Dance die ruikt naar baarden, zweet en een droge bek.

Als het aan Krach ligt, wordt 2011 het jaar waarin niemand meer om de band heen kan. En met de aanstaande optredens én Krach verKracht doen de heren er alles aan om bij iedereen binnen te komen. Ga dat zien! Ga dat horen! Feest! Vuurwerk!